आजको साहित्यः म अनि मेरो मन (कविता)

  नयाँ बुलन्द  165 पटक हेरिएको

 

 

म र मेरो मनको शीत युद्ध  चलेको धेरै भईसक्यो 

हाम्रो युद्धले द्वन्दको मैदानमा धेरै वर्ष बितिसक्यो ।

 

म भन्छु, ‘ए मन तँ मेरो होस्’ मैले भनेको मान्नुपर्छ 

मनको जवाफि फायर आउँछ ‘म स्वतन्त्र हुनुपर्छ ।’

 

आजसम्म हामी बीच न निर्णायक वार्ता हुन सकेको छ 

न त कसैको अस्तित्व समाप्त पार्न विस्फोट भएको छ ।

 

बेलाबखत युद्ध विराम गरेर झगडा नगर्ने सम्झौता त हुन्छ 

तर,सम्झौताको मसी सुक्न नपाउँदै बारूद आक्रमण हुन्छ ।

 

कहिले म मनलाई मार्न खोज्छु विद्युतिय धराप थापेर 

तर,मन पनि चलाख बनी मलाई बम हान्छ बाटो फेरेर ।

 

मनको बिद्रोह निस्तेज बनाउन म निर्मम कर्फ्यु  लगाईदिन्छु 

मन हड्ताल गरेर विज्ञप्ती निकाल्दै भन्छ,आगो लगाईदिन्छु ।’

 

आन्दोलन जारी राख्दै गोलमेच सम्मेलन गर्न बाध्य भएर 

म र मेरो मन वास्तविकता खोज्न वार्तामा छौँ युद्ध छोडेर ।

 

मनको माग आकाशमा उड्ने छ,मेरो सामर्थ्य दौडिन सक्ने छैन 

मन भन्छ भगवान जस्तै हुनुपर्छ,म भने मानिस हुन सकेको छैन ।

 

उसको अर्को शर्तको बुँदामा धनी र ठुलो हुनुपर्ने सवाल आउँछ

मलाई धनी र ठुलो बन्न कोसिस भन्दा ज्यादा कल्पना आउँछ ।

 

विद्धान बनी दुनियाँमा चम्केर अन्तरीक्ष पुग्ने बटन लाईन छ 

ग्याम्बिङ,टिकटक र च्याटिङमा मेरा आजहरु अन्धकार छ ।

 

मनलाई त्यागी,असल,निष्कलंक,सर्वश्रेष्ठ मान्छे हुने रहर छ 

खोई ?कसरी हुन्छ सहमति मेरो चिन्तन र पाईलाहरुमा जहर छ । 

 

मन भन्छ कानुन नै पारित गरेर जाऊँ,म पनि सहमत हुन्छु 

धोकेबाज,म दस्तावेज राजपत्रमा प्रकाशित नहुदैं तोड्छु ।

 

लामो रस्साकस्सी पछिको ऐतिहासिक सहमति भङ्ग भयो 

मेरो बानीले घायल भएको मन अदालतमा मुद्धा हालेर गयो ।

 

हुन त अहिले पनि आफ्नै सोच र कर्मको खुल्ला जेलमा नै छु 

जोस र जवानीको क्षय गरे भने समयसँगै हार्न बाध्य हुने नै छु ।

 

मन तिम्रो न्यायालयको  फैसला  स्वीकार हुने छ 

हार भएको दिन तिम्रो हत्कडी मेरो हातमा हुने छ ।

 

बाटो समातेछ जीन्दगीले भने तिमी र म सँगसँगै रमाउँला 

लय बिराएछ गन्तव्यले भने पनि बाँच्नका  लागी बाँचुला।

लेखकः दयाराम निरौला (हाल द.कोरिया)

तपाईको प्रतिक्रिया

सम्बन्धित समाचार