इलाम : परदेशी भूमीमा अस्ताएको एउटा सपना हो इलामको सूर्योदय नगरपालिका-७, गोगनेका ३५ वर्षीय लेखनाथ खतिवडा। सायद उनको मनमा धेरै सपनाहरू थिए, परिवारको लागि केही गर्ने, सुख दिने । त्यही सपना बोकेर उनले परदेशको बाटो रोजेका थिए, दुबईस्थित मिडल इस्टको एफजेठ मास्ट इन्जिनियरिङ कम्पनीमा काम गर्न गएका थिए। तर, कसलाई पो थाहा थियो र, त्यो सपना यति चाँडै बीचैमा टुट्नेछ भनेर ।
गत जेठ ५ गते दुबई पुगेका लेखनाथ, असार ८ गतेदेखि बिरामी पर्न थाले। सुरुमा शरीरमा सेतो रक्तकोष (White Blood Cell) को कमी देखियो। परिवार चिन्तित भयो, आफन्तहरूले खबर बुझ्न थाले। अस्पताल भर्ना गरियो, तर उनको अवस्था सुध्रिएन ।
पछि निमोनिया पनि देखियो, र उनको स्वास्थ्य झन्-झन् बिग्रँदै गयो। जीवन र मृत्युको दोसाँधमा लामो संघर्षपछि, असार २८ गते दुबईको एआई रोसिड अस्पतालमा उनले संसार छाडे।
परिवारका सदस्य लीलाधर खतिवडाको आवाजमा पीडा झल्किन्थ्यो, “लाखौँ सहयोग सङ्कलन गरियो। अन्ततः लेखनाथलाई बचाउन सकिएन।” यो वाक्यले पैसाले जीवन किन्न सकिँदैन भन्ने तितो यथार्थलाई छर्लङ्ग पार्छ। परदेशमा ज्यान जोखिममा राखेर काम गर्ने हजारौँ नेपालीमध्ये लेखनाथ पनि एक थिए।
उनको परिवारले एउटा आशलाग्दो सदस्य गुमायो, जसले हरेक दिन परिवारको सुखको लागि पसिना बगाउँथे।
लेखनाथको पार्थिव शरीर अब घर फर्किँदैछ, तर उनी जीवित होइनन्। साउन २ गते शुक्रवार बिहान ९ बजे स्थानीय सिद्धिखोला (मालुम जाने बाटो) मा उनको अन्त्येष्टि गरिनेछ। त्यो बिहान, गोगने गाउँ शोकाकुल हुनेछ, एउटा सपनाको अन्त्यमा मौन रहनेछ।
लेखनाथको कथा, केवल एक व्यक्तिको कथा होइन, यो वैदेशिक रोजगारीको अँध्यारो पाटोको कथा हो। यो हरेक नेपाली परिवारको कथा हो, जसले आफ्नो प्रियजनलाई परदेश पठाउँदा मनमा हजारौँ आशा र लाखौँ चिन्ता बोकेका हुन्छन्।
कतिपय सपनाहरू अधुरै रहन्छन्, कतिपय मानिसहरू फर्केर आउँदैनन्। लेखनाथ खतिवडा पनि त्यस्तै एक हुन्, जो आफ्नो परिवारको लागि उज्यालो खोज्दाखोज्दै परदेशी भूमिमै अस्ताए। उनको आत्माले शान्ति पाओस्, र उनको परिवारले यो अकल्पनीय पीडा सहने शक्ति पाओस्।
